Woning Haulerwijk

Haulerwijk ligt op de grens van Friesland en Drenthe, en ontstond in de 17^e eeuw als veenkolonie. Het is een typisch lintdorp met bebouwing dat zich altijd heeft gericht op turfwinning en transport. De systematische ontginning van het veen bepaalde sterk de ruimtelijke en culturele ontwikkeling van het dorp en haar omgeving. Dat wordt nog altijd weerspiegeld in het nederzettingspatroon in het open, rationeel verkavelde landschap dwars op de hoofdvaart.

Na de vervening veranderde het landschap geleidelijk in landbouwgebied, maar de lineaire structuur van waterlopen, wegen en bebouwing is nog altijd sterk zichtbaar. Iets ten zuiden van het dorp op een wat hoger liggend stukje beboste zandgrond, bevinden zich twee kleine keuterboerderijtjes op een gemeenschappelijke smalle kavel. De woningen zijn door de jaren heen talloze keren verbouwd, maar sterk gedateerd en in zeer slechte staat toen we het aantroffen. Het geheel is al decennia familiebezit en de kleinste woning is overgenomen door een van de kleinzonen van de voormalige bewoonster. De andere woning wordt bewoond door zijn tante. Het erf wordt gedeeld en gezamenlijk onderhouden.

De woning was op alle gebieden in erbarmelijke staat. Niet alleen het karakter van het keuterijtje was verwaarloosd, ook waren er vochtproblemen en groeide de hedera naar binnen.

.

Omdat dit agrarische erfgoed en soortgelijke typologieën in Noord-Nederland dreigen te verdwijnen, wilden we hier wel met zorg mee omgaan. Maar de hoofdreden om de woning niet te slopen was de nostalgische waarde ervan. De aangename familieherinneringen die aan deze plek verbonden zijn geeft de plek betekenis. Om die reden is er alles aan gedaan om bij de verbouw tot modern woonhuis zoveel mogelijk het beeld van het kleine keuterijtje en de sfeer die daarbij hoort te behouden.

Dit hebben we gedaan door alle buitenmuren en kozijnen zoveel mogelijk te behouden. Het volledige binnenwerk is verwijderd, van begane grondvloer tot plafondplaat. De woning heeft een nieuwe ruimtelijke indeling gekregen naar wens van het jonge gezin en is volledig geïsoleerd. Daarnaast is er een geheel nieuwe installatie gekomen. De roep om meer ruimte bracht het idee om niet een schuur áán de woning te bouwen, maar deze als contravorm óp de woning te bouwen. Dit biedt niet alleen praktische ruimte voor slaapvetrekken, maar het met zwart hout beklede volume vormt ook een contrasterende contramal om het oude boerderijtje. Het rode huisje wordt als het ware ingelijst. Op deze manier omarmt de nieuwe toevoeging het oude familiebezit.